Wildlife, maar dan anders…

De hele reis komen we de gekste mensen tegen met de bijzonderste verhalen.
Maar in twee dagen tijd gebeurde het volgende:

We zijn in Jinja ons kamp aan het opbreken als er een stoere man van rond de 50 bij ons komt staan. Tatoeages, kettingen, borsthaar, het hele plaatje. Hij wil ons verhaal horen maar vooral vertellen dat hij tot maart het Franse Vreemdelingen legioen heeft gediend. Tijdens het gesprek doet hij regelmatig zijn handen over de oren van de jongens wanneer hij verteld hoeveel mensen hij heeft opgeruimd in exotische landen. Zonder mannen zoals hij zou de wereld niet kunnen functioneren meent hij. Door hem kunnen wij rustig slapen. Zijn ene oog is in Mali flink beschadigd door de Touareqs en daarom is hij gestopt. Een scherpschutter met één oog gaat eenvoudig weg niet.
Oja: polen rekruteert op het moment Denen voor zijn leger. Rusland wil meer macht en Nederland zal de komende tijd zeker geen veilige plek zijn volgens hem.
Hhmm by the way, I like your setup. Kids must be proud of you.

UN mensen houden gister in Entebbe een afscheidsfeestje op een paar meter van onze auto. Veel tequila en knal harde muziek wisselen zich af met lange speeches. Één van de mannen komt ons vertellen hoe mooi hij onze auto vindt en doet ons uitgebreid verslag van de vredesonderhandelingen die hij leidt in Centraal Africa. Een ander verteld dat hij hoofd IT is bij de UN in Oeganda, maar nu gaat verhuizen naar New York om voor de CIA te gaan werken.

Vanmorgen komt een sterk uitziende 50 jarige blanke met een groot klapmes in zijn handen joggend bij ons voorbij. Hij werkt voor de US army en heeft als opdracht binnen twee maanden de LRA leider Joseph Kony uit te schakelen. Kony heeft zich verstopt in de bossen van Soedan en hij verteld ons uitgebreid hoe hij en zijn commando troepen deze klus gaan klaren.
Als hij met pensioen gaat wil hij net zo reizen als wij dat doen.

Tja en wij, wij zijn slechts een paar reizigers in een oude Laro.

Ps: om te voorkomen dat de UN, CIA, Koney of het Vreemdelingen Legioen achter ons aankomt plaatsen we dit keer maar geen fotos.

3 thoughts on “Wildlife, maar dan anders…

  1. die trekken een doos vol sterke verhalen open:)

  2. We zien de fotos dan wel een andere keer. Succes met de terugreis. Bedankt voor de mooie verhalen en verslagen. Arjan

  3. Welkom thuis in het mooie Nederland!
    Hopelijk zijn jullie gauw weer gewnd hier, is het leven toch anders!
    llieve gr.Marietje en Frans!

Comments are closed.