Onze 1ste week in de mission of Mwandi

We zijn sinds zondag, bij ons eerste echte goede doelen project, in Mwandi en staan op een kleine kampeerplek direct bij de mission en hebben zo een goede eerste indruk kunnen krijgen van het missie werk.

Mwandi is een groot, arm dorp met ongeveer 5.000 inwoners. Er loopt zelfs een, erg slechte, asfaltweg naar toe.

De missie is hier sinds 1998 en is net zoals de meeste missieposten in deze omgeving opgezet door de Amerikaanse kerk. Ze hebben nog steeds de verantwoording voor onder andere het ziekenhuis en de kerk.

Sinds 2003 runnen Paula Winland (uit Canada) en Dan van Zyl (Zambia) voor United Church of Zambia (UCZ) hun eigen centrum met de verantwoording voor ongeveer 100 weeskinderen in de leeftijd vanaf 0 t/m 23, die niet door hun families kunnen worden opgevangen. Paula en Dan betalen hun schoolgeld, en zorgen ervoor dat ze een hutje krijgen.
Paula brengt het grootste deel van haar tijd door met zoeken van donaties via de computer (Ï’m hopeless with this computer” Paula). Omdat Vincent haar het afgelopen jaar een paar emails heeft gestuurd is Vincent volgens Paula, de computer genius! 😉IMG_4880

Matt, een jonge Brit, die hier ook als vrijwilliger is begonnen in 2006, is inmiddels supervisor van de vrijwilligers. Deze laatste groep komt van overal uit de wereld om hier te komen helpen.
Het is een door Paula bedacht systeem dat zichzelf financieert. Iedere volontair komt hier niet alleen vrijwilligers doen, maar betaald ook nog eens voor zijn/haar verblijf ongeveer € 30/dag. Daarvoor krijgen ze een bed in een groepstent en alle maaltijden.
Met dit geld en de donaties van derden wordt het schoolgeld van de weesjes betaald en ook het materiaal waarvan de hutjes worden gebouwd.

Daarnaast heeft Paula nog wat nevenprojecten zoals het voetbal- of basketbalveld, of een collegestipendium voor een kind, dat door een lid van de RotaryClub, een andere service club of door een particulier word gesteund.
Paula is 63 jaar en gebruikt haar positie, President of the Livingstone Rotary, maximaal voor het verkrijgen van bijdragen.

Tijdens onze eerste dagen hebben we een indruk gekregen van de school, het ziekenhuis, de missions boerderij, de pre school en de bouw van de hutjes.IMG_4809

IMG_4842

IMG_4827

IMG_4868

We hebben meegebouwd aan een hutje voor Annie, een jonge vrouw met twee kinderen.IMG_4837

IMG_4866

 

Voor drie andere hutjes hebben we al de basis constructie gebouwd. Hiervoor worden per hut dertig gaten van vijftig centimeter diep in de harde zandige grond gegraven waar boomstammen als palen worden ingezet. Alle stammetjes worden met de hand op maat gezaagd en de uitsparingen voor de “dakbalken” worden met een afrikaanse soort bijl uitgehakt. Aan de palen worden met dun touw van twee kanten takken geknoopt waar later met klei van termietenzand de muur word gemaakt. Harde werk bij 30 graden in de zon!IMG_4904

IMG_4953

IMG_4909

IMG_4891

IMG_4824

IMG_4947

IMG_4968

IMG_5020We zijn twee middagen in het ziekenhuis in de apotheek geweest
om te helpen verschillende pilletjes in zakjes te pakken. Met name de HIV/AIDS en de malariapillen komen in hele bulk verpakkingen aan.
We zijn echter erg geschokt over hoe weinig medicijnen er op voorraad zijn. Alleen stelling van 4 meter voor de genoemde pillen en verder maar een kleine stelling met alles wat een ziekenhuis nodig heeft. Voor de narcose is er bijv maar voorraad voor 1 kleine operatie. En dat voor een districtsziekenhuis dat verantwoordelijk voor een omtrek van 200 km. Echt heel triest.
Geen wonder dat de gemiddelde leeftijd niet hoger is dan 40 in deze regio.

IMG_4870

IMG_4876

De jongens gaan hier nu steeds vanaf 7:30 uur t/m 13:15 naar school. Nick naar de primary school in groep zeven en Kris naar groep acht van de secundary school. We moesten schooluniformen kopen voor 10 euro. Grappig maar zo zien alle kinderen er tenminste gelijk uit.
Tot groep 5 wordt er verplicht lesgegeven in één van de 73 lokale talen. In Nick’s groep praten ze al wel Engels maar alles word nog in de lokale taal “Lozi” vertaald. Nick heeft al een paar vrienden: Murphy en Neddy. IMG_4986
In Kris groep zit ook Herriet, een dubbel weeskind, dwz dat ze helemaal geen ouders meer heeft, en zij wordt ook door Paula “gefinanceerd”.
Het niveau is wel veel lager dan in NL, Kris was dan ook verbaasd dat de kinderen in groep acht nu pas de tafels leren. Leuk voor Kris om dat hij zo leuk kan mee helpen. Ze praten nu al erg veel englisch.

IMG_4989
‘S middags hebben de jongens geen school en helpen ze tot 16 uur mee bij het bouwen van hutjes voor mensen die het nodig hebben.
’s Avonds wordt op het terrein van Paula, Leopard Orchid genaamd, voor de weeskinderen van groep 10 highschool, bijscholing gegeven door Martin en Gabby, ook weer beschermelingen van Paula. Zij pakken dan een tafeltje in de schaduw, hangen een whiteboard op en wachten op de leerlingen die extra les willen. Kris en Nick leren zo sneller engels en extra wiskunde.

IMG_4806

IMG_4797

DSC_8654

Schoolsysteem

Vanaf maandag mag ik mee om les te geven. Ze hebben op deze school slechts één leraar voor wiskunde.

IMG_5015De school situatie is wel raar hier. De scholen zijn van het land en de leraren worden door de overheid betaald. Er zijn scholen genoeg maar bijna geen leraren. Die leraren die er zijn blijven niet echt lang in Mwandi om dat de woningen voor de leraren super slecht zijn: twee leraaren wonen in een huisje, zonder keuken en zonder badkamer. Buiten staat een “long drop” en gat in de grond om te poepen omdat binnen de riolerimgen verstopt zitten of stuk zijn.
De families moeten ergens anders wonen om dat de huisjes te klein zijn. Zo zijn er geen of niet genoeg goede leraren in Mwandi en het niveau van de opleiding is erg slecht om dat ze hier niet willen en kunnen wonen.
(Hetzelfde geld voor verplegend personeel en artsen van het ziekenhuis. )
Zonder leraren geen opleiding en zonder opleiding geen toekomst.
Paula maakt het tot haar levenswerk om dit probleem de komende jaren op te lossen. Ze heeft daarvoor in totaal bijna €200.000,- nodig. Mocht je iets willen bijdragen dan kan dat door geld over te maken via onze bank NL38RABO0113962088 (scheelt bankkosten) of via haar website http://www.homes4aidsorphans.com

Jou geld
Wij hebben gezien dat de gelden hier goed besteedt worden en daarom besloten de € 1.000 van Rotary Oldenzaal, de € 1.000,- van Ronde Tafel Losser en de € 700,- bij een gebracht door veel kleine donaties van vrienden van ons, klasgenootjes van de jongens etc etc hier achter te laten.
Namens Paula, ontzettend bedankt!

11 thoughts on “Onze 1ste week in de mission of Mwandi

  1. Wauw! Super leuk om jullie Blog te lezen.
    Wat een belevenis(sen)!
    Nick en Kris heel veel succes en plezier op school!
    Groetjes (juf) Aniek

  2. Jambo!

    Leuk om jullie belevenissen zo te lezen, goed, mooi en leuk werk. Practig om dit zo te doen1
    Erg veel plezier en succes!

    Groet Radboud

  3. Wat een belevenissen weer en wat een ervaring voor de jongens. Mooi dat jullie hier wat kunnen bijdragen. Geld goed besteed lijkt me!

  4. Gaaf om jullie elevenissen te lezen.
    Heel veel plezier samen!

  5. Het stelt de kwaliteit van onderwijs in NL weer in een heel ander daglicht. Is het te kort door de bocht om te stellen dat als je in staat bent om de leefomstandigheden van 1-2 leerkrachten te verbeteren, je de leermogelijkheden van een heel dorp verbeteren? Ik denk graag met jullie mee hoe we hier iets aan zouden kunnen doen. Lijkt me ook voor (onze) kinderen in NL een mooi iets om een bijdrage aan te leveren.

    Volgens mij is dit zo’n prachtig voorbeeld van het motto ‘geven loont’!

  6. Wat een enorm verschil met Nederland . Goed te lezen hoe een bijdrage van E5 , het voetbalteam van Nick, daar zo welkom is. Het is erg leuk voor ons hier om jullie zo te volgen.
    Groetjes Ruben en Monique

  7. Heel fijn dat jullie een steentje kunnen bijdragen aan de behuizing van deze mensen. Heel bijzonder dat jullie deze mogelijkheid
    hebben en het ook doen .De jongens komen straks als halve Afrikanen terug.
    Veel succes en veel plezier.

    Liefs mam Thea en Pap Bennie

  8. Wow, wat doen jullie een hoop zeg! Fantastisch en chapeau.
    Het enige waar ik me wel een heel klein beetje zorgen over maak is dat ze Vincent als ‘computer genius’ beschouwen. Dit geeft toch een beetje aan dat ze nog een hele weg te gaan hebben, ook in Canada 🙂

  9. Dag “losserse boeskolers”. Het is heel bijzonder jullie ervaringen te lezen en de geweldige foto’s te bewonderen die jullie maken. Hoewel we na vele keren Kenia dachten Afrika al aardig te kennen blijkt dat we nog verder moeten en jullie verhalen moedigen ons daartoe zeker aan.
    Gaan jullie nog richting Serengeti / Masai Mara? Zo ja, dan staan bij ons zoals beloofd goede bedden klaar en kun je erven weer tot rust komen. We horen het wel. Veel plezier verder, een veilige tocht en geniet vooral!!
    Groet,
    Hans Hesselink en Ria Kuks
    Oyugis Kenia

  10. we zijn erg onder de indruk. Geweldig wat jullie daar allemaal doen. Keep up the good work!!

Comments are closed.